ລາວໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານອາຫານ ແລະ ການປັບປຸງກະສິກຳໃຫ້ທັນສະໄໝ.

ສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນລາວ (ສປປ ລາວ) ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ການພັດທະນາກະສິກຳ, ໂດຍເຫັນວ່າມັນເປັນພື້ນຖານທີ່ສຳຄັນສຳລັບການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດ, ການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ, ແລະ ການປັບປຸງຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງປະຊາຊົນ. ນະໂຍບາຍຫຼັກຂອງລັດຖະບານລາວເນັ້ນໜັກເຖິງການພົວພັນກັນລະຫວ່າງການປັບປຸງກະສິກຳໃຫ້ທັນສະໄໝ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານອາຫານ, ເຊິ່ງຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຜ່ານຍຸດທະສາດ ແລະ ໂຄງການຕ່າງໆ,

1. ຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານອາຫານ
ລາວມີຈຸດປະສົງເພື່ອຮັບປະກັນວ່າພົນລະເມືອງທຸກຄົນສາມາດເຂົ້າເຖິງອາຫານທີ່ພຽງພໍ, ປອດໄພ, ແລະ ມີທາດບຳລຸງໄດ້ຕະຫຼອດເວລາ. ເປົ້າໝາຍຫຼັກລວມມີ:

ຮັບປະກັນການສະໜອງອາຫານທີ່ພຽງພໍ: ລັດຖະບານສົ່ງເສີມການປູກພືດ ແລະ ການລ້ຽງສັດເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການພາຍໃນປະເທດ, ໂດຍສະເພາະເຂົ້າ, ອາຫານຫຼັກ, ໂດຍມີຈຸດປະສົງເພື່ອຜະລິດເຂົ້າຕາມມາດຕະຖານ ແລະ ປະລິມານທີ່ກຳນົດໄວ້.

ຮັບປະກັນການເຂົ້າເຖິງອາຫານ ແລະ ໂພຊະນາການ: ເຮັດວຽກຮ່ວມກັບອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນເຊັ່ນ: ໂຄງການອາຫານໂລກ (WFP) ເພື່ອປັບປຸງໂພຊະນາການ, ໂດຍສະເພາະສຳລັບເດັກນ້ອຍໃນໄວຮຽນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ.

ການສ້າງລະບົບອາຫານທີ່ຍືນຍົງ: ລັດຖະບານສຸມໃສ່ການສ້າງລະບົບການຜະລິດອາຫານທີ່ທົນທານຕໍ່ການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ໄພພິບັດຕ່າງໆເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານອາຫານໃນໄລຍະຍາວ.

2. ການປັບປຸງກະສິກຳໃຫ້ທັນສະໄໝ

ເພື່ອເສີມຂະຫຍາຍຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານອາຫານ ແລະ ການແຂ່ງຂັນ, ລັດຖະບານລາວກຳລັງເລັ່ງການປະຕິຮູບກະສິກຳເພື່ອໃຫ້ທັນສະໄໝຫຼາຍຂຶ້ນ. ສິ່ງນີ້ບັນລຸໄດ້ຜ່ານວິທີການຕ່າງໆ, ລວມທັງ:

ການສົ່ງເສີມກະສິກຳທີ່ສະອາດ ແລະ ປອດໄພ: ວິໄສທັດປີ 2030 ຂອງປະເທດລາວແມ່ນ “ກະສິກຳທີ່ສະອາດ, ບໍ່ມີສານພິດ, ຜະລິດຜະລິດຕະພັນທີ່ສະອາດ,” ໂດຍມີຈຸດປະສົງເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນການໃຊ້ສານເຄມີ ແລະ ສົ່ງເສີມກະສິກຳອິນຊີ ແລະ ການປະຕິບັດກະສິກຳທີ່ດີ (GAP).

ການນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ນະວັດຕະກຳ: ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ທັນສະໄໝເຊັ່ນ: ໂດຣນກະສິກຳ, ການຄຸ້ມຄອງນ້ຳອັດສະລິຍະ, ແລະ ຂໍ້ມູນດາວທຽມສຳລັບການວາງແຜນການປູກຝັງກຳລັງຖືກນຳໃຊ້.

ການປ່ຽນຈາກການດຳລົງຊີວິດໄປສູ່ການຜະລິດສິນຄ້າ: ຊຸກຍູ້ໃຫ້ຊາວກະສິກອນສ້າງຕັ້ງກຸ່ມເພື່ອຜະລິດຜະລິດຕະພັນກະສິກຳທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງຕາມມາດຕະຖານສາກົນເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງຕະຫຼາດພາຍໃນປະເທດ ແລະ ຂະຫຍາຍການສົ່ງອອກ.

ກະສິກຳແບບຍືນຍົງ ແລະ ສະຫຼາດຕໍ່ສະພາບອາກາດ: ໂຄງການຕ່າງໆສຸມໃສ່ເຕັກນິກ ແລະ ແນວພັນພືດທີ່ທົນທານຕໍ່ການປ່ຽນແປງຂອງສະພາບອາກາດ, ເຊັ່ນ: ແນວພັນເຂົ້າທີ່ທົນທານຕໍ່ໄພແຫ້ງແລ້ງ, ແລະ ການຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດແບບຍືນຍົງ.

ໂຄງການ ແລະ ຍຸດທະສາດທີ່ສຳຄັນລວມມີ:

ຍຸດທະສາດການພັດທະນາກະສິກຳ 2016-2025: ປະກອບດ້ວຍໂຄງການທີ່ສຳຄັນເຊັ່ນ: ການຜະລິດອາຫານໃນຊົນນະບົດ, ການຜະລິດສິນຄ້າ, ແລະ ການອະນຸລັກປ່າໄມ້.

ວິໄສທັດ 2030 (NSEDP): ສຸມໃສ່ການສ້າງເສດຖະກິດກະສິກຳທີ່ເຂັ້ມແຂງ, ທັນສະໄໝ, ຍືນຍົງ, ແລະ ເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັນ.

ໂຄງການຮ່ວມມືກັບອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ: ເຊັ່ນ: ໂຄງການກະສິກຳ-ໂພຊະນາການເພື່ອໂພຊະນາການ (AFN) ແລະ ໂຄງການລວມສູນ, ເຊິ່ງລວມເອົາການຫັນປ່ຽນລະບົບອາຫານເຂົ້າກັບການຄຸ້ມຄອງສະພາບອາກາດ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ, ລັດຖະບານລາວກຳລັງພະຍາຍາມສ້າງຄວາມສົມດຸນລະຫວ່າງການຜະລິດອາຫານໃຫ້ພຽງພໍສຳລັບການບໍລິໂພກພາຍໃນປະເທດ ແລະ ການປັບປຸງຂະແໜງກະສິກຳໃຫ້ທັນສະໄໝເພື່ອເພີ່ມລາຍໄດ້ຂອງຊາວກະສິກອນ ແລະ ຂັບເຄື່ອນເສດຖະກິດຂອງປະເທດຢ່າງຍືນຍົງ.